Hoe wordt de extra tijd berekend in het internationale voetbal volgens de huidige regels?

In het internationale voetbal is blessuretijd de tijd die de scheidsrechter toekent voor verloren speeltijd in elke helft. De vierde official geeft een minimumtijd aan, geen gegarandeerde eindtijd: de scheidsrechter kan de speeltijd verlengen als er meer tijd verloren gaat nadat het bord is getoond, maar kan de aangegeven blessuretijd niet verkorten. Volgens de IFAB-spelregels 2026/27 is er geen universele formule die een vast aantal seconden toekent aan elke wissel, blessure, doelpunt of videoreview. De scheidsrechter beoordeelt de daadwerkelijk verloren speeltijd, met hulp van de andere officials.

Deze handleiding volgt de actuele IFAB 2026/27-richtlijnen, gecontroleerd op 30 september 2026. Er wordt uitgelegd waar je op moet letten, hoe de berekening werkt en waarom een ​​wedstrijdklok die 90 minuten aangeeft niet per se betekent dat het eindsignaal direct klinkt.

Begin met de basisbegrippen.

Extra tijd , ook wel blessuretijd genoemd , is de tijd die na de geplande 45 minuten van een helft wordt gespeeld om het speelverlies te compenseren. "Blessuretijd" is een onvolledige benaming: blessures zijn slechts één mogelijke oorzaak. Regel 7 bepaalt dat een standaardwedstrijd bestaat uit twee gelijke helften van 45 minuten, behoudens eventuele voorafgaande afspraken en de wedstrijdregels.

In de IFAB-reglementen wordt de term ' extra tijd ' gebruikt. Het woord 'verlenging' heeft echter een andere betekenis: in sommige knock-outtoernooien is verlenging een aparte periode nadat de reguliere wedstrijd in een gelijkspel is geëindigd. Elke helft van de verlenging kan ook een eigen tijdslimiet hebben. Een penalty shootout is weer iets anders; het is de methode om een ​​wedstrijd te beslissen na de reguliere speelperiodes en is geen aparte tijdslimiet.

Wat telt de scheidsrechter?

Regel 7 somt de belangrijkste oorzaken van speeltijdverlies op. De scheidsrechter houdt rekening met speeltijdverlies in elke helft door:

• Vervangingen.
• Het beoordelen of verwijderen van geblesseerde spelers.
• Tijdverspilling.
• Disciplinaire sancties, zoals waarschuwingen of rode kaarten.
• Medische onderbrekingen toegestaan ​​door de wedstrijdorganisatie, waaronder drinkpauzes en afkoelingspauzes.
• VAR-controles en -reviews. VAR staat voor Video Assistant Referee; een "controle" is een beoordeling van een incident door het videoteam, terwijl een "review" inhoudt dat de scheidsrechter een incident beoordeelt volgens het VAR-protocol.
• Doelpuntvieringen.
• Andere oorzaken, waaronder aanzienlijke vertragingen bij de herstart.

Niet elk moment dat de bal buiten spel is, wordt automatisch bijgeteld. De richtlijnen van de IFAB stellen dat gewone onderbrekingen, zoals routineuze inworpen en doeltrappen, onderdeel uitmaken van het spel; er wordt rekening gehouden met extra speeltijd wanneer de vertraging te lang is. Een speler die bijvoorbeeld ongewoon lang nodig heeft om het spel te hervatten, kan tijd creëren waarmee de scheidsrechter rekening moet houden.

Het principe is om verloren speeltijd te herstellen, niet om voor elk incident een standaardbonus toe te voegen. Een snelle wissel kost misschien weinig tijd; meerdere langzame wissels kunnen meer tijd kosten. Eén lange blessurebeoordeling kan zwaarder wegen dan meerdere korte onderbrekingen. De regels geven de categorieën en bevoegdheden aan, maar schrijven geen universele tabel met seconden per incident voor.

Hoe de scheidsrechters het minimum bepalen

1. Houd de tijd gedurende de hele helft bij. De scheidsrechter is verantwoordelijk voor de tijdwaarneming. De assistent-scheidsrechters en de vierde official kunnen helpen met de registratie en de communicatie.
2. Noteer betekenisvolle vertragingen zodra ze zich voordoen. Scheidsrechters houden rekening met onderbrekingen die speeltijd kosten, zoals een VAR-controle, een blessurebeoordeling of een langdurige hervatting. Ze houden rekening met de daadwerkelijke vertraging in plaats van een vast tarief toe te passen.
3. Bepaal de totale score aan het einde van de eerste helft. De scheidsrechter bepaalt de minimale extra tijd. De vierde official communiceert dat aantal, meestal door het aantal minuten op het elektronische scorebord weer te geven.
4. Ga door met het bijhouden van de tijd na de weergave. Het bord is geen aftelbelofte. Elk verder tijdverlies tijdens de toegestane tijd kan ertoe leiden dat de scheidsrechter langer doorspeelt.
5. De helft eindigt wanneer de scheidsrechter besluit dat de speeltijd voorbij is. Zodra de vereiste speeltijd is verstreken, mag de scheidsrechter fluiten terwijl de bal nog in het spel is. Er is geen algemene regel die voorschrijft dat de scheidsrechter moet wachten op de volgende spelonderbreking, een aanval moet afmaken of een volgende hoekschop moet toestaan.

Stel je bijvoorbeeld voor dat de scheidsrechter minimaal vijf minuten aankondigt. Als er in die periode nog een langdurige blessurebeoordeling of VAR-controle plaatsvindt, kan het eindsignaal na de vijf minuten klinken. Als het spel doorgaat zonder verder noemenswaardig tijdverlies, kan de scheidsrechter de helft beëindigen zodra de minimale speeltijd is verstreken. De vijf minuten zijn geen vast maximum.

Wat betekent het nummer op het bord van de vierde official?

Het weergegeven getal is de minimale extra speeltijd die de scheidsrechter van plan is bij te spelen. Het is geen exacte voorspelling van wanneer het eindsignaal zal klinken. De vierde official geeft het getal aan; de scheidsrechter neemt de beslissing. De IFAB stelt expliciet dat de scheidsrechter de bijgetelde speeltijd mag verhogen, maar niet mag verlagen.

Dat betekent dat "+4" minimaal vier minuten extra speeltijd aangeeft, niet precies vier minuten en ook niet dat de wedstrijd gegarandeerd om 94:00 op de televisieklok eindigt. Als er tijdens die minuten een onderbreking plaatsvindt, kan het daadwerkelijke einde later zijn. Wedstrijdklokken op televisie kunnen de verstreken tijd ook anders afronden of weergeven, dus let op het officiële scorebord en het fluitsignaal van de scheidsrechter om de beslissing te begrijpen.

Twee situaties aan het einde van de eerste helft die kijkers vaak in verwarring brengen.

Een lange onderbreking vlak voor de 90e minuut.

De FAQ van IFAB over Wet 7 behandelt een blessureonderbreking van vijf minuten vlak voor het einde van de reguliere speeltijd, wanneer de scheidsrechter drie minuten extra tijd heeft toegekend. In dat voorbeeld toont en speelt de scheidsrechter de oorspronkelijke drie minuten extra tijd na de hervatting van het spel; de onderbreking van vijf minuten vervangt die drie minuten niet. Het belangrijkste punt is dat het scorebord de minimaal resterende speeltijd weergeeft, en niet simpelweg de werkelijke duur van de meest recente onderbreking.

Een strafschop toegekend wanneer de tijd verstrijkt.

Als er aan het einde van een helft een strafschop genomen of overgedaan moet worden, schrijft regel 7 voor dat de helft verlengd moet worden totdat de strafschop is genomen. Volgens regel 14 is de strafschop voltooid wanneer de bal stilstaat, buiten het speelveld raakt of de scheidsrechter het spel staakt vanwege een overtreding. Wanneer de helft verlengd is voor de strafschop, mag de bal ook door een andere speler dan de verdedigende doelman gespeeld worden voordat de strafschop is genomen. Als een verdedigende speler een overtreding begaat en de strafschop gemist of gestopt wordt, kan deze overgedaan moeten worden. Dit is een specifieke uitzondering, geen regel die voorschrijft dat elke aanval of hoekschop moet worden uitgespeeld.

Wat u moet weten over de tijdcontroleprotocollen voor 2026/27

De huidige IFAB 2026/27-documenten bevatten protocollen die bedoeld zijn om vertragingen rond bepaalde spelhervattingen en wissels te verminderen. Volgens het protocol voor tijdgebonden wissels moet een gewisselde speler over het algemeen binnen tien seconden na het signaal van het scorebord of de scheidsrechter het veld verlaten; zo niet, dan mag de invaller pas het veld betreden bij de eerste spelonderbreking nadat er één minuut is verstreken na de spelhervatting, met uitzondering van de genoemde gevallen. Volgens het aftelprotocol voor inworpen en doeltrappen kan, wanneer de scheidsrechter vaststelt dat een team opzettelijk tijd rekt, een aftelperiode van vijf seconden worden ingesteld; als de bal aan het einde van die periode niet in spel is, wordt de spelhervatting toegekend aan de tegenstander.

Het protocol voor behandeling en beoordeling buiten het veld schrijft ook een wachttijd van één minuut voor voordat een veldspeler die op het veld is beoordeeld, mag terugkeren. Uitzonderingen hierop zijn ernstige blessures en bepaalde andere gevallen. Deze procedures hebben invloed op de afhandeling van specifieke incidenten; ze bepalen niet het vaste aantal minuten dat moet worden toegevoegd. De scheidsrechter past nog steeds Regel 7 toe op de daadwerkelijk verloren tijd. Raadpleeg de actuele reglementen van de competitie en de bijbehorende IFAB-protocolpagina's bij het analyseren van een specifiek toernooi.

Veelgemaakte fouten die je moet vermijden

• Ervan uitgaande dat alle stilstanden evenveel meetellen. Routinematige herstarts tellen niet automatisch mee voor de tijd; buitensporige vertraging is de relevante factor.
• Alle extra tijd wordt aangeduid als "blessuretijd". Wissels, evaluaties, vieringen, disciplinaire maatregelen en tijdrekken kunnen hier ook onder vallen.
• Het paneel wordt behandeld alsof het de exacte afwerking heeft. Het toont een minimum en kan worden uitgebreid.
• Ervan uitgaande dat de extra tijd beperkt is. De wetgeving stelt geen maximum aantal minuten vast.
• Verwachten dat de scheidsrechter een aanval afmaakt. Er is geen algemene regel voor "nog één laatste spelactie". De speciale verlenging voor een strafschop is anders.
• De vierde official de schuld geven van de beslissing. Die official heeft het minimum gedaan; de scheidsrechter behoudt het laatste woord.

Een snelle manier om extra tijd te lezen tijdens het kijken.

Wanneer het scorebord verschijnt, beschouw het getal dan als een minimum. Houd rekening met de belangrijkste onderbrekingen, met name een blessure in de slotfase, een VAR-controle of een langdurige vertraging. Als de wedstrijd langer doorgaat dan het aangegeven aantal, betekent dat op zich niet dat de scheidsrechter de regels heeft aangepast; er kan meer tijd verloren zijn gegaan. Als het fluitsignaal precies op het minimum klinkt, kan de scheidsrechter oordelen dat er geen verdere tijdswinst nodig is. De beslissing van de scheidsrechter over de speeltijd is onderdeel van de wedstrijdcontrole, en de spelregels vereisen geen openbare berekening van de speeltijd bij elke onderbreking.

Voor de officiële formulering, zie IFAB Regel 7: De duur van de wedstrijd , Regel 6: De andere scheidsrechters , Regel 14: De strafschop en de IFAB- richtlijnen betreffende de vergoeding van verloren tijd . Raadpleeg voor de nieuwe tijdcontroleprocedures het protocol voor tijdgebonden wissels 2026/27 , het protocol voor behandeling en beoordeling buiten het veld en het aftelprotocol voor inworpen en doeltrappen .