Het volgende gouden tijdperk van België: een voorspelde opstelling voor de nieuwe generatie van de Rode Duivels.
Bijgewerkt op 17 oktober 2026. Het volgende tijdperk voor België begint al vorm te krijgen, maar het is eerder een overgang dan een definitieve breuk. De Rode Duivels bereikten de kwartfinales van het WK 2026, waar ze met 2-1 verloren van Spanje. Mark van Bommel heeft sindsdien het roer overgenomen als bondscoach. Zijn eerste selectie bracht gevestigde namen samen met opkomende talenten, wat een nuttig uitgangspunt vormt voor een toekomstgerichte, voorspelde opstelling van het Belgische nationale elftal . De onderstaande elf is een redactionele projectie voor de volgende cyclus, geen officiële opstelling of een bewering dat Van Bommel al voor één formatie heeft gekozen. Het WK-verslag van de UEFA vermeldt de kwartfinaleplaats van België, terwijl de aankondiging van de Koninklijke Belgische Bondsvoetbalbond de aanstelling van Van Bommel bevestigt.
Een evenwichtige opstelling met jonge aanvallers is een 4-2-3-1 : Senne Lammens op doel; Kyriani Sabbe, Koni De Winter, Zeno Debast en Maxim De Cuyper in de verdediging; Romeo Lavia en Youri Tielemans op het middenveld; Malick Fofana, Charles De Ketelaere en Mika Godts achter Loïs Openda. Deze formatie geeft België een dubbele defensieve middenvelder, een spelverdeler en drie beweeglijke aanvallers, terwijl ervaren spelers belangrijke organiserende rollen behouden.
Verwachte opstelling van België voor de volgende cyclus
| Positie | Speler | Waarom deze rol bij je past |
| Doelman | Senne Lammens | Hij heeft de kans om door te groeien naar een basisplaats. Lammens maakte belangrijke reddingen in de Belgische wedstrijd tegen Italië in september 2026, een sterke eerste stap om hem een kans te geven. |
| Rechts terug | Kyriani Sabbe | Een jongere optie die breedte kan bieden en de aanval vanaf de rechterkant kan ondersteunen. Dit is een van de minst zekere posities; Timothy Castagne is het meer ervaren alternatief. |
| Middenachter | Koni De Winter | Een beweeglijke verdediger die kan helpen de ruimte achter een opkomende back te beschermen en terrein te bestrijken wanneer België druk zet. |
| Middenachter | Zeno Debast | Zijn balvaardigheid maakt hem een ideale partner voor een team dat vanuit de verdediging wil opbouwen. |
| Linksback | Maxim De Cuyper | Hij biedt de linkerflank een aanvallende optie en kan het speelveld verbreden wanneer Godts naar binnen trekt. |
| Verdedigend middenveld | Romeo Lavia | Als hij fit is en regelmatig speelt, kunnen zijn balcontact en passes België helpen om de druk te verlichten en het balbezit te behouden. |
| Centraal middenveld | Youri Tielemans | Hij kan de verdedigende middenvelders verbinden met de aanvalslinie, het spel verplaatsen en leiding geven tijdens de omschakeling. |
| Rechtse vleugel | Malick Fofana | Zijn terugkeer in de selectie van het eerste elftal maakt hem een geloofwaardige jonge speler die verdedigers kan aanvallen en in de open ruimte kan sprinten. |
| Aanvallend middenveld | Charles De Ketelaere | Zijn vermogen om het spel te verbinden en in de buurt van het doel te komen, geeft België een flexibele spelmaker achter de spits. |
| Linkervleugel | Mika Godts | Hij biedt directe dribbels vanaf de linkerkant. Godts scoorde in de wedstrijd tegen Italië in september, waarmee hij een veelbelovend talent uitgroeide tot een vaste waarde in het eerste elftal. |
| spits | Loïs Openda | Zijn bewegingen kunnen de verdediging uit elkaar trekken en ruimte creëren voor de drie spelers achter hem. Romelu Lukaku blijft een krachtig alternatief wanneer België een fysiek sterker aanspeelpunt nodig heeft. |
Wat de recente selecties ons vertellen
De nieuwe generatie talenten van de Rode Duivels wordt niet allemaal tegelijk geïntroduceerd. De selectie van Van Bommel voor september 2026 bevatte jonge spelers zoals Lammens, Sabbe, De Winter, Fofana en Godts, naast Kevin De Bruyne en Lukaku. België pakte vervolgens zes punten uit de eerste vier Nations League-wedstrijden, met overwinningen op Italië en Turkije en twee nederlagen tegen Frankrijk. De resultaten bewijzen niet dat deze geprojecteerde basiself vaststaat, maar ze laten wel zien hoe de staf nieuwe spelers combineert met ervaren internationals. De bekendmaking van de selectie door de RBFA en het Nations League-verslag bieden de meest recente selectie- en wedstrijdcontext die hier wordt gebruikt.
Die context corrigeert ook een veelvoorkomende misvatting: de opvolging is niet simpelweg een kwestie van het vervangen van één sterspeler op elke positie. De Bruyne en Lukaku maakten nog deel uit van de selectie van september, en hun ervaring kan jongere teamgenoten helpen om moeilijke periodes te doorstaan. Een opstelling van de volgende generatie moet beschrijven waar België naartoe zou kunnen gaan, en niet doen alsof de ervaren kern al verdwenen is.
Hoe de formatie zou kunnen veranderen
De bovenstaande 4-2-3-1 is een tactische schets, geen formatie die officieel is aangewezen als Van Bommels vaste systeem. Het geeft Lavia een diepere partner in Tielemans en stelt De Ketelaere in staat om tussen het middenveld en de aanval te opereren. Godts en Fofana kunnen breed beginnen en vervolgens de binnenruimtes benutten, terwijl de backs voor breedte zorgen.
Een 4-3-3 is een andere plausibele variant. Tielemans zou in de verdediging van een driemansformatie kunnen spelen met Lavia en De Ketelaere daarvoor, terwijl Godts, Openda en Fofana de voorhoede vormen. Tegen sterkere tegenstanders biedt de dubbele defensieve middenveldopstelling mogelijk meer bescherming; wanneer België een doelpunt nodig heeft, kan de formatie met drie spitsen een extra loopactie opleveren. Jérémy Doku en Amadou Onana blijven voor de hand liggende namen in de bredere selectie, maar elke wedstrijdvoorspelling moet rekening houden met de meest recente keuze van de bondscoach, de beschikbaarheid van spelers en de vorm van de club.
Kan deze groep de volgende gouden generatie van België worden?
Het potentieel is reëel, maar een verzameling veelbelovende spelers is nog geen gouden generatie. België bereikte eerder een derde plaats op het WK van 2018; de volgende lichting zal consistente resultaten moeten boeken op grote toernooien om diezelfde status te bereiken. De meest bemoedigende signalen zijn de spreiding van jonge spelers over de kern van het team en hun vroege deelname aan wedstrijden voor het senior elftal. De belangrijkste vragen zijn of Lavia beschikbaar blijft, of de verdediging een stabiel partnerschap kan opbouwen en welke aanvalslinie België de beste balans biedt tussen pressing, creativiteit en afwerking.
Voorlopig lijkt een geleidelijke overdracht de beste inschatting van de toekomst van België: Lammens, De Winter, Debast, De Cuyper, Lavia, Fofana en Godts strijden om een grotere rol, terwijl Tielemans, De Ketelaere en de overige veteranen voor continuïteit zorgen. Die mix biedt de Rode Duivels een geloofwaardige basis voor de volgende cyclus, zonder een titel te beloven of een geprojecteerde basiself als vaststaand feit te beschouwen.